Author name: Petros Karatzas

Data Center

Data Center in Greece / Facade Engineering

Greece, News /

Great to see the progress on-site at Data Center 01 in Paiania, Athens! As Data Centers expand across Greece, the façade engineering complexity behind their building envelopes grows too. Skyline Facades was proud to be entrusted with the full façade engineering study for this high-specification facility. Our scope delivered a comprehensive façade engineering package to ensure both structural integrity and flawless execution: Shop Drawings Façade Structural Reports Material Take-Offs Fabrication and Installation Drawings The combination of cladding materials – Equitone Fiber-Cement and Parklex Natural Wood was honestly one that we had never used before but it does come together beautifully. Architectural Study by Vassilios Poutetsis Cladding Materials Supply by Mipeco Aluminium Curtain Walls by Elvial Ready to see this landmark project fully wrapped! #FacadeEngineering #DataCenter #Athens #SkylineFacades #ArchitectureGreece #FacadeDesign #StructuralEngineering #ShopDrawings #TeamWork Read More

Data Center in Greece / Facade Engineering Read More »

The Workplace starts from the Facade

Blog, Europe /

By Petros Karatzas, Director of Skyline Facades. If a few years ago someone asked us what makes a good workplace, we would probably be talking about ergonomic offices, modern meeting rooms, or fast digital infrastructure. Today the conversation has changed. After the pandemic and the introduction of hybrid work, the office lost its monopoly as the only place where work is produced. It’s now a space where people choose to go, socialize, and feel part of a team. This means that the demands from modern workplaces have also changed. It’s not enough for them to be functional – they have to be spaces that offer comfort, well-being and quality in everyday life. And as much as this sounds like an interior architecture issue, it actually starts much earlier. It starts from the facade of the building. The professionals involved in facade engineering know that the facade is not just the “face” of a building. It is the point where the sun, wind, rain, temperature fluctuations meet and where a person will spend eight or more hours in it. And the facade is what largely determines how the user will experience the workplace. Let’s think of a worker whose desk is next to a large glass facade. If the morning light blinds him, if he feels the heat radiating from the glass during the summer days, or if he feels cold in the winter, he will hardly describe his office as comfortable, no matter how well-designed the interior might be. On the contrary, when natural lighting is balanced, the temperature remains constant and the external noise stays outside of the building, everything seems to work better. And perhaps this is the greatest success of a facade: to do its job properly without attracting attention. Natural light is often at the center of this debate. In recent years, it has been widely accepted that access to daylight is not just an architectural advantage. It affects people’s well-being, concentration, and biological rhythm, while creating a more pleasant relationship with the workplace. It is no coincidence that modern building certifications are placing an increasing emphasis on the quality of natural lighting and the view to the outside. However, experience shows that more glass does not automatically means a better workplace in itself. A building with a large glass facade can be particularly impressive, but if the user has to constantly lower the blinds or avoid positions near the facade due to overheating or glare, then the design has missed its goal. The challenge is not to let in as much light as possible but to get the right light in, at the right time and in a way that serves people. This is where the essence of facade engineering lies. Behind a facade that looks simple hides a large series of technical decisions. The static behavior against wind and earthquake, the thermal performance of the shell, the choice of glazing, the fire protection strategy, the acoustic performance, but also the constraints of production and construction must work as in unity. And none of these parameters works independently of the others. Changing an aluminum profile, a glass pane or a connection detail can simultaneously affect energy behavior, aesthetics, cost, manufacturability and, ultimately, the user experience. Aluminum as a material certainly plays a decisive role in this development. Its high mechanical strength allows for large openings and thin cross-sections, offering more natural light, without compromising on static adequacy. At the same time, the evolution of thermally broken systems and specialized facade solutions today allows a level of performance that a few decades ago would have been considered as technically unfeasible. For the engineer, aluminum is a material that enables architectural ideas to be transformed into high-performance constructions. At the same time, facades are evolving. They are no longer just static elements of the shell, but systems that interact with the environment. Shading, opening natural ventilation elements, integrated photovoltaics and automations create buildings that adapt to the external conditions and the needs of their users. The workplace of the future will be characterized not only by the technology located on the desk, but also by the technology that is integrated into the facade itself. And certainly, we cannot ignore the dimension of sustainability. The construction industry is called to reduce its environmental footprint and the choice of materials is becoming increasingly important. Aluminum, thanks to its recyclability without losing its properties and its long lifespan, is a key tool in this effort. The increasing use of recycled aluminum and the logic of the circular economy are changing the way we approach facade design. The irony in facade engineering is that when a facade is really designed properly, the chances is that no one will comment on it. The user will not think about the thermal break of the profiles, the g-factor of the glass pane or the calculations of wind pressures. He will only remember that the office was bright without tiring him, that the temperature was pleasant all year round and that he could concentrate undistracted. And this is the biggest reward for these facade designers. In Greece, along with the large investments that are realized in recent years in building infrastructure, came along the specifications from foreign engineering firms. With them came concepts such as carbon footprint, circular economy, LEED or BREEAM certifications. One of the most famous examples worldwide is the Edge building in Amsterdam, considered as the most sustainable and smartest building in the world. The Edge holds the highest ever BREEAM sustainability rating to date with 98.36%. It uses over 6,000 square meters of solar panels and a sophisticated IoT network with 30,000 sensors that monitor occupancy, temperature and lighting. At the heart of EDGE Amsterdam lies an atrium, bathed in natural light that beams with energy. The atrium in question welcomes daylight into the center of the building through a large glass dome. With an opening of 76 meters, it is the second largest glass dome in Europe. This atrium

The Workplace starts from the Facade Read More »

Aluminium and Workplaces

Greece, News /

Ο Πέτρος Καρατζάς, Executive Director της Skyline Facades και ιδρυτικό μέλος του Society of Facade Engineering Greek Hub, μιλάει στο περιοδικό Alumini για το αλουμίνιο και τη σημασία του ως υλικό στις προσόψεις workplaces.  Αν πριν από λίγα χρόνια κάποιος μας ρωτούσε τι κάνει έναν καλό χώρο εργασίας, μάλλον θα μιλούσαμε για εργονομικά γραφεία, σύγχρονες αίθουσες συσκέψεων ή γρήγορες ψηφιακές υποδομές. Σήμερα η συζήτηση έχει αλλάξει. Μετά την πανδημία και την καθιέρωση της υβριδικής εργασίας, το γραφείο έχασε το μονοπώλιο ως ο μοναδικός τόπος όπου παράγεται η δουλειά. Είναι πλέον ένας χώρος όπου οι άνθρωποι επιλέγουν να πάνε, να κοινωνικοποιηθούν και να αισθανθούν μέρος μιας ομάδας. Αυτό σημαίνει ότι και οι απαιτήσεις από τα σύγχρονα workplaces έχουν αλλάξει. Δεν αρκεί να είναι λειτουργικά – πρέπει να είναι χώροι που προσφέρουν άνεση, ευεξία και ποιότητα στην καθημερινότητα. Και όσο κι αν αυτό ακούγεται σαν θέμα αρχιτεκτονικής εσωτερικών χώρων, στην πραγματικότητα ξεκινά πολύ νωρίτερα. Ξεκινά από την πρόσοψη του κτιρίου. Όσοι ασχολούνται με το facade engineering γνωρίζουν ότι η πρόσοψη δεν είναι απλώς η «βιτρίνα» ενός κτιρίου. Είναι το σημείο όπου συναντιούνται ο ήλιος, ο άνεμος, η βροχή, οι αυξομειώσεις της θερμοκρασίας και όπου ο άνθρωπος θα περάσει οκτώ ή περισσότερες ώρες μέσα σε αυτό. Και η πρόσοψη είναι εκείνη που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό το πώς θα βιώσει ο χρήστης τον χώρο εργασίας. Ας σκεφτούμε έναν εργαζόμενο που το γραφείο του είναι δίπλα σε μια μεγάλη γυάλινη πρόσοψη. Αν το πρωινό φως τον τυφλώνει, αν το καλοκαίρι νιώθει τη ζέστη να ακτινοβολεί από το γυαλί ή αν τον χειμώνα αισθάνεται κρύο, δύσκολα θα χαρακτηρίσει το γραφείο του άνετο, όσο καλοσχεδιασμένο κι αν είναι το εσωτερικό του. Αντίθετα, όταν ο φυσικός φωτισμός είναι ισορροπημένος, η θερμοκρασία παραμένει σταθερή και ο εξωτερικός θόρυβος μένει έξω από το κτίριο, όλα μοιάζουν να λειτουργούν καλύτερα. Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη επιτυχία μιας πρόσοψης: να κάνει σωστά τη δουλειά της χωρίς να τραβάει την προσοχή.  Το φυσικό φως βρίσκεται συχνά στο επίκεντρο αυτής της συζήτησης. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει ευρέως αποδεκτό ότι η πρόσβαση στο daylight δεν είναι απλώς ένα αρχιτεκτονικό πλεονέκτημα. Επηρεάζει την ευεξία, τη συγκέντρωση και τον βιολογικό ρυθμό των ανθρώπων, ενώ δημιουργεί μια πιο ευχάριστη σχέση με τον χώρο εργασίας. Δεν είναι τυχαίο ότι οι σύγχρονες πιστοποιήσεις κτιρίων δίνουν ολοένα και μεγαλύτερη έμφαση στην ποιότητα του φυσικού φωτισμού και τη θέα προς το εξωτερικό. Ωστόσο, η εμπειρία δείχνει ότι το περισσότερο γυαλί δεν σημαίνει από μόνο του καλύτερο workplace. Ένα κτίριο με μεγάλη γυάλινη πρόσοψη μπορεί να είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό, αλλά αν ο χρήστης πρέπει να κατεβάζει συνεχώς τα στόρια ή να αποφεύγει τις θέσεις κοντά στην οψη λόγω υπερθέρμανσης ή θάμβωσης, τότε ο σχεδιασμός έχει χάσει τον στόχο του. Η πρόκληση δεν είναι να εισέλθει όσο το δυνατόν περισσότερο φως αλλά να εισέλθει το σωστό φως, τη σωστή ώρα και με τρόπο που να εξυπηρετεί τον άνθρωπο.  Εκεί βρίσκεται και η ουσία του facade engineering. Πίσω από μια πρόσοψη που δείχνει απλή κρύβεται μια μεγάλη σειρά τεχνικών αποφάσεων. Η στατική συμπεριφορά απέναντι στον άνεμο και τον σεισμό, η θερμική απόδοση του κελύφους, η επιλογή των υαλοπινάκων, η στρατηγική πυροπροστασίας, η ακουστική απόδοση, αλλά και οι περιορισμοί της παραγωγής και της κατασκευής πρέπει να λειτουργήσουν σαν ένα ενιαίο σύνολο. Και καμία από αυτές τις παραμέτρους δεν λειτουργεί ανεξάρτητα από τις υπόλοιπες. Η αλλαγή ενός προφίλ αλουμινίου, ενός υαλοπίνακα ή μιας λεπτομέρειας σύνδεσης μπορεί να επηρεάσει ταυτόχρονα την ενεργειακή συμπεριφορά, την αισθητική, το κόστος, την κατασκευασιμότητα και, εν τέλει, την εμπειρία του χρήστη. Το αλουμίνιο ως υλικό, έχει σίγουρα καθοριστικό ρόλο σε αυτή την εξέλιξη. Οι υψηλές μηχανικές αντοχές του επιτρέπουν μεγάλα ανοίγματα και λεπτές διατομές, προσφέροντας περισσότερο φυσικό φως, χωρίς συμβιβασμούς στη στατική επάρκεια. Παράλληλα, η εξέλιξη των συστημάτων θερμοδιακοπής και των εξειδικευμένων λύσεων πρόσοψης επιτρέπει σήμερα επιδόσεις που πριν από μερικές δεκαετίες θα θεωρούνταν ανέφικτες τεχνικά. Για τον μηχανικό, το αλουμίνιο είναι ένα υλικό που δίνει τη δυνατότητα να μετατραπούν οι αρχιτεκτονικές ιδέες σε κατασκευές υψηλής απόδοσης. Την ίδια στιγμή, οι προσόψεις εξελίσσονται. Δεν είναι πια απλώς στατικά στοιχεία του κελύφους, αλλά συστήματα που αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον. Σκιάσεις, ανοιγόμενα στοιχεία φυσικού αερισμού, ενσωματωμένα φωτοβολταϊκά και αυτοματισμοί δημιουργούν κτίρια που προσαρμόζονται στις εξωτερικές συνθήκες και στις ανάγκες των χρηστών τους. Το workplace του μέλλοντος δεν θα χαρακτηρίζεται μόνο από την τεχνολογία που βρίσκεται πάνω στο γραφείο, αλλά και από την τεχνολογία που είναι ενσωματωμένη στην ίδια την πρόσοψη. Και σίγουρα, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τη διάσταση της βιωσιμότητας. Ο κατασκευαστικός κλάδος καλείται να μειώσει το περιβαλλοντικό του αποτύπωμα και η επιλογή των υλικών αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία. Το αλουμίνιο, χάρη στη δυνατότητα ανακύκλωσής του χωρίς απώλεια των ιδιοτήτων του και στη μεγάλη διάρκεια ζωής του, αποτελεί βασικό εργαλείο σε αυτή την προσπάθεια. Η αυξανόμενη χρήση ανακυκλωμένου αλουμινίου και η λογική της κυκλικής οικονομίας αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουμε τον σχεδιασμό των προσόψεων. Η ειρωνεία στο facade engineering είναι ότι όταν μια πρόσοψη έχει σχεδιαστεί πραγματικά σωστά, μάλλον κανείς δεν θα τη σχολιάσει. Ο χρήστης δεν θα σκεφτεί τη θερμοδιακοπή του προφίλ, τον συντελεστή g του υαλοπίνακα ή τους υπολογισμούς των ανεμοπιέσεων. Θα θυμάται μόνο ότι το γραφείο ήταν φωτεινό χωρίς να τον κουράζει, ότι η θερμοκρασία ήταν ευχάριστη όλο τον χρόνο και ότι μπορούσε να συγκεντρωθεί απερίσπαστος. Και αυτή να είναι η μεγαλύτερη επιβράβευση για όσους τους σχεδιαστές προσόψεων. Στην χώρα μας, μαζί με τις μεγάλες επενδύσεις που γίνονται τα τελευταία χρόνια στις κτιριακές υποδομές, ήρθαν και οι προδιαγραφές από engineering firms του εξωτερικού. Μαζί τους ήρθαν και έννοιες όπως ανθρακικό αποτύπωμα, κυκλική οικονομία, πιστοποιήσεις LEED ή BREEAM. Ένα από τα πιο διάσημα παραδείγματα παγκοσμίως είναι το κτίριο Edge στο Άμστερνταμ, θεωρούμενο ως το πιο βιώσιμο και εξυπνότερο κτίριο στον κόσμο. To Edge κατέχει μέχρι σήμερα την υψηλότερη βαθμολογία που έχει δοθεί ποτέ σε BREEAM sustainability rating με 98,36%. Χρησιμοποιεί πάνω από 6.000 τετραγωνικά μέτρα από ηλιακά πάνελ και ένα εξελιγμένο IoT δίκτυο με 30.000 σένσορες που παρακολουθούν την πληρότητα, τη θερμοκρασία και το φωτισμό. Στην καρδιά του EDGE Amsterdam βρίσκεται ένα αίθριο, λουσμένο στο φυσικό φως που

Aluminium and Workplaces Read More »

Aluminium Systems Design

Aluminium Systems Design: Minimal Frames In & Out

Greece, News /

Andreas Tsichlis, Facade Director of Cavazos Associates and founding member of the Society of Facade Engineering Greek Hub, explains to Alumini magazine the technology behind the invisible architecture of minimal frames and why they should not be treated as just another architectural trend, but as integrated technical systems of high demands. If one follows the evolution of architecture in recent years, one of the main issues is the abolition of the boundaries between indoor and outdoor space. The need for more natural light, unobstructed view and direct contact with the environment has had a decisive impact on the way in which both buildings and the systems that support them are designed today. Within this framework, Minimal Frames systems were developed, which have now established themselves as one of the dominant trends in the field of aluminum and architectural facades. In reality, however, minimalism is not just about sliding systems. It is a more general design philosophy that affects almost every product category, from frames to complex façade applications. Interestingly, this development comes as a continuation of a course of several decades. In the past, the development of aluminum systems was primarily focused on strength, functionality, and the ability to produce more complex structures. Later, the emphasis shifted to thermal insulation, tightness, and improving energy efficiency. Today, without abandoning these requirements, we see a new issue dominating: the reduction of the visual presence of the system. As facade engineers and aluminum systems developers, we consider this to be perhaps the most interesting technical bet of our time. The goal is not to use less aluminum. The goal is to make aluminum less visible, without losing anything it offers in terms of durability, safety and performance. The philosophy of “In & Out” expresses exactly this logic. The system ceases to function as an apparent boundary that separates two different spaces and turns into a means of connecting them. The view, the light and the landscape become part of the user’s daily experience, while the presence of the frame is limited to the absolutely necessary. This, of course, is much easier to design in an architectural plan than to implement in practice. The smaller the visible cross-sections, the greater the requirements that a system is called upon to meet. Large glazing panes entails increased weights, greater wind loads, and stricter operating requirements. At the same time, the market is asking for higher and higher performance in thermal insulation, air tightness and water tightness. If we only consider that today it is not unusual to encounter glazing four meters high or more, with weights of hundreds of kilograms per sheet. In these cases, the design is not only about the profile that we see; it is about the overall behavior of the system, the bending arrows, the wind pressures, the construction tolerances, the movements of the load-bearing structure and, of course, the long-term reliability of the construction. For this reason, Minimal Frames should not be treated as an aesthetic feature or as another architectural trend. They are integrated technical systems of high demands, in which engineering, material technology, shell physics and architecture are called upon to work simultaneously. Particular attention is also required at the application stage. Experience shows that the more visually “clear” a system is, the smaller the margins for error during installation. Proper alignment, supports, quality of project infrastructure, and collaboration with the building’s load-bearing structure play a crucial role in the final outcome. This is not a weakness of minimal systems. On the contrary, it is the natural consequence of their technological development. Every step towards greater transparency and better aesthetics comes with increased precision requirements in design, production, and installation. Fortunately, the industry has evolved significantly in recent years. Systems development companies are constantly investing in research and testing, manufacturers now have a high level of know-how and designers integrate the requirements of modern facades into project design from a very early stage. The evolution of Minimal Frames and modern facades is not about the disappearance of aluminum. It is about its most efficient and smarter utilization. Aluminum remains the key carrier of strength, functionality, and reliability, even when its presence becomes virtually invisible. And perhaps this is the greatest achievement of modern systems technology: allowing the material to do more than ever before, while appearing less than ever. The original interview of Andreas to Alexia Kalogeropoulou is also available at https://alumini.gr/minimal-frames-kai-i-filosofia-tou-in-and-out/ Read More

Aluminium Systems Design: Minimal Frames In & Out Read More »

Glass Recycling

Ανακύκλωση Γυαλιού από Προσόψεις Κτιρίων

Greece, News /

Η Μαρία Δήμα, Senior Façade Engineer στην Eckersley O’Callaghan και ιδρυτικό μέλος του Society of Facade Engineering Greek Hub γράφει στο περιοδικό Glass Forum για την ανακύκλωση γυαλιού από προσόψεις κτιρίων. Η κατασκευαστική βιομηχανία, αν και διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην παγκόσμια οικονομία, αποτελεί και έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες περιβαλλοντικής υποβάθμισης. Σε διεθνές επίπεδο, ο τομέας των κτιρίων και των κατασκευών ευθύνεται για περίπου το 37% των παγκόσμιων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και σχεδόν το 50% της παγκόσμιας εξόρυξης υλικών, καταβάλλοντας σημαντικά τους φυσικούς πόρους (UNEP & GlobalABC, 2026). Είναι άρα πλέον ιδιαίτερα κρίσιμη η μείωση της σπατάλης υλικών και η προώθηση των αρχών της κυκλικής οικονομίας και βιωσιμότητας στον κατασκευαστικό τομέα. Η ανεπαρκής διαχείριση υλικών και οι μη αποδοτικές κατασκευαστικές πρακτικές οδηγούν σε μεγάλες ποσότητες αποβλήτων κατά τη διάρκεια κατασκευής, ανακαίνισης ή κατεδάφισης κτιρίων. Από τα υλικά κατεδαφίσεων μόνο το 1% όντως επαναχρησιμοποιείται στην κατασκευή  (CircoTrade, 2024). Σαφώς λοιπόν, η στροφή στην ανακύκλωση των υλικών κατασκευής πρέπει να ενθαρρύνεται και να γίνεται πιο συστηματικά. Ειδικά υλικά όπως το γυαλί, που μπορεί να ανακυκλώνεται αέναα χωρίς να υποβιβάζεται η ποιότητα του τελικού προϊόντος, πρέπει να ενταχθούν συνειδητά σε ένα οργανωμένο σύστημα ανακύκλωσης. Υφιστάμενα κτήρια που προορίζονται για ανακαίνιση, είναι τα πλέον κατάλληλα για  την ανακύκλωση υπάρχοντων υλικών κατασκευής. Οι απαιτούμενες διαδικασίες για την απομάκρυνση υλικών με στόχο την ανακύκλωσή τους διαφέρουν σημαντικά από την απομάκρυνση υλικών που προορίζονται για απόρριψη. Για το γυαλί συγκεκριμένα, η μείωση των ρυπογόνων στοιχείων πάνω στον υαλοπίνακα είναι κρίσιμη, προκειμένου το υλικό να μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην παραγωγή νέου, εξίσου δυνατού και ποιοτικού γυαλιού. Αν υπάρχει η πρόθεση να ανακυκλωθεί γυαλί από υφιστάμενο κτίριο, συνιστάται η έγακιρη επικοίνωνια με τους κατασκευαστές γυαλιού, που μπορούν να αναλαμβάνουν τον καθαρισμό και την απομάκρυνση του γυαλιού, για την επανένταξη του στις γραμμές παραγωγής τους. Οι κατασκευαστές μπορούν επίσης να επιβεβαιώσουν ποιά γυαλιά του κτηρίου είναι όντως κατάλληλα για ανακύκλωση.  Για παράδειγμα, το γυαλί εσωτερικών χρήσεων (όπως σε διαχωριστικά χώρων) θεωρείται από τα πιο εύκολα για ανκύκλωση, καθώς δεν εκτίθονται σε ρύπους. Οι υαλοπίνακες προσόψεων είναι επίσης κατάλληλοι για ανακύκλωση, αρκεί να απομακρύνονται και να αποθηκεύονται με προσοχή. Οι πυράντοχοι υαλοπίνακες και οι υαλοπίνακες με ψηφιακές εκτυπώσεις δεν θεωρούνται κατάλληλοι για ανακύκλωση. Παρατηρούνται δύο βασικές μέθοδοι ανακύκλωσης γυαλιού από υφιστάμενα κτίρια: την απομάκρυνση του γυαλιού ως ολόκληρο υαλπίνακα ή σε θραύσματα. Στην πρώτη περίπτωση, με ειδικό εξοπλισμό, οι υαλοπίνακες απομακρύνονται από το κούφωμα, και ολόκληροι, αποθηκεύονται κατακόρυφα μέχρι να απομακρυνθούν από το κτίριο. Η μέθοδος αυτή απαιτεί αρκετό αποθηκευτικό χώρο διαθέσιμο στο εργοτάξιο, ώστε οι υαλοπίνακες να είναι προστατευμένοι και να μην σπάσουν μέχρι να απομακρυνθούν. Αν προτιμηθεί η δεύτερη μέθοδος, οι υαλοπινακες απομακρύνονται από την πρόσοψη, τοποθετούνται οριζοντίως σε ένα προσωρινό τραπέζι μέσα στο εργοτάξιο, και σπάζονται απευθείας πάνω από αποθηκευτικούς σάκους. Η περίμετρος του υαλοπίνακα με τον αποστάτη, που συνήθως περιέχει τα περισσότερα ρυπογόνα στοιχεία, τείνει να απορρίπτεται. Η μέθοδος αυτή απαιτεί λιγότερο αποθηκευτικό χώρο στο εργοτάξιο και θεωρείται πιο γρήγορη, αλλά εστιάζει στην ανακύκλωση θραυσμάτων γυαλιού, παρά στην ενδεχόμενη επανάχρηση ολόκληρου του υαλοπίνακα. Παρότι στην παρούσα φάση η ανακύκλωση γυαλιού από υφιστάμενες προσόψεις είναι πιο διαδεδομένη στη Βόρεια Ευρώπη, η πρόσφατη ανακαίνιση του Πύργου του Πειραιά αποτελεί παράδειγμα άξιο αναφοράς στον Ελλαδικό χώρο. Η συγκεκριμένη ανακαίνιση, καθώς είχε θέσει εξ αρχής ως προτεραιότητα την βελτιστοποίηση του περιβαλλοντικού της αντίκτυπου, ενέταξε ήδη από τη φάση του σχεδιασμού το συντονισμό της ανακύκλωσης συγκεκριμένων υλικών. Για τους υφιστάμενους υαλοπίνακες, από νωρίς στο σχεδιασμό υπήρξε επικοινωνία με κατασκευαστές γυαλιού και εν τέλει, σε συνεργασία με την Saint Gobain, 125 τόνοι γυαλιού απομακρύνθηκαν από το κτήριο και ανακυκλώθηκαν στο εργοστάσιο της εταιρείας στο Καλαράσι στη Ρουμανία. Οι υαλοπίνακες θρυματίστηκαν ήδη στο εργοτάξιο, και μεταφέρθηκαν σε σακιά, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες. Καθώς η διαδικασία οργανωμένης ανακύκλωσης γυαλιού από υφιστάμενα κτίρια είναι σχετικά νέα πρακτική, και απαιτεί επιπλέον συντονισμό, δεν προτείνεται ακόμα για κτίρια μικρής κλίμακας, όπου οι ποσότητες γυαλιού είναι περιορισμένες. Επιπλέον, ο συντονισμός της ανακύκλωσης γυαλιού πρέπει να γίνεται το νωρίτερο δυνατόν, ήδη κατά τη διάρκεια του σχεδιασμού της ανακαίνισης, σε συνεργασία με τους κατασκευαστές γυαλιού. Παρά τις υφιστάμενες προκλήσεις εφαρμογής, η ανακύκλωση γυαλιού από υφιστάμενα κτίρια αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη πρακτική κυκλικής οικονομίας, συμβάλλοντας στη μείωση των αποβλήτων, στην εξοικονόμηση πρώτων υλών και στον περιορισμό του περιβαλλοντικού αποτυπώματος του κατασκευαστικού τομέα. Bibliography United Nations Environment Programme (UNEP), & Global Alliance for Buildings and Construction (GlobalABC). (2026). Global status report for buildings and construction 2025–2026: Building fast. Falling short. United Nations Environment Programme. https://globalabc.org/resources/publications/global-status-report-buildings-and-construction-2025-2026 CircoTrade. (2024, August 29). Retrieved from ‘Futures trading: A way to scale-up the re-use of building materials’.   *Η συνέντευξη δημοσιεύθηκε στο τεύχος 67 του περιοδικού Glass Forum στην Αλεξία Καλογεροπούλου. Η Μαρία Δήμα σπούδασε Αρχιτέκτονας Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο πολυτεχνείο και αποφοίτησε το 2018. Συνέχισε τις σπουδές της στο TU Delft, στην Ολλανδία, όπου ολοκήρωσε το μεταπτυχιακό της στο Building Technology  το 2020. Μετά την ολοκλήσωρη των σπουδών της, ξεκίνησε να εργάζεται ως Facade Engineer στην εταιρεία Eckersley O’Callaghan με έδρα το Λονδίνο, όπου εργάζεται μέχρι και σήμερα. Έχει συμμετάσχει σε έργα στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ευρώπη, αναλαμβάνοντας την τεχνική υποστήριξη, το σχεδιασμό και την αξιολόγηση της απόδοσης των προσόψεων. Μεταξύ των σημαντικότερων έργων που έχει συνεισφέρει συγκαταλέγονται ο Πύργος του Πειραιά στην Ελλάδα, το Wembley North East Lands development και το 75 London Wall στο Λονδίνο. Παράλληλα αποτελεί μέλος της ομάδας Βιώσιμης Οικονομίας στην εταιρεία, όπου συμμετέχει στην έρευνα και προώθηση αειφόρων πρακτικών στον κατασκευαστικό τομέα. Read More

Ανακύκλωση Γυαλιού από Προσόψεις Κτιρίων Read More »

Η πρόσοψη ως ολιστικό σύστημα απόδοσης

Blog, Greece /

Ο Πέτρος Καρατζάς, Executive Director της Skyline Facades και ο Jaime Cavazos, founder της Cavazos Associates μιλούν στο περιοδικό Sun & Shadow και την Έλενα Μαχαίρα για την πρόσοψη ως ολιστικό σύστημα απόδοσης, την ενέργεια, ασφάλεια και ψηφιακή τεχνολογία στον σχεδιασμό του 2026. *Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Sun & Shadow στις 5 Ιουνίου 2026. Για δεκαετίες, η πρόσοψη αντιμετωπιζόταν ως το «κέλυφος» του κτιρίου, ένα όριο που διαχώριζε το μέσα από το έξω, με κυρίως προστατευτικό και αισθητικό ρόλο. Σήμερα, αυτή η αντίληψη έχει αλλάξει ριζικά. Στο σύγχρονο κατασκευαστικό περιβάλλον του 2026 η πρόσοψη (facade) μετατρέπεται σε ένα σύνθετο, δυναμικό σύστημα που επηρεάζει καθοριστικά την ενεργειακή απόδοση, την ασφάλεια, τη βιωσιμότητα και τελικά την ίδια την αξία του κτιρίου. Η εξέλιξη αυτή δεν αφορά μόνο την τεχνολογία. Αφορά μια βαθύτερη μετατόπιση στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε το building envelope: από παθητική επιφάνεια σε ενεργό μηχανισμό. Η πρόσοψη γίνεται ένα interface που διαχειρίζεται ροές – ενέργειας, φωτός, θερμότητας και αέρα- ενώ ταυτόχρονα ενσωματώνει κανονισμούς, δεδομένα και σχεδιαστικές επιλογές. Σε αυτό το πλαίσιο, το facade engineering αποκτά στρατηγικό ρόλο, λειτουργώντας ως σημείο σύγκλισης πολλαπλών απαιτήσεων: ενεργειακής απόδοσης, ασφάλειας, αρχιτεκτονικής έκφρασης και κατασκευασιμότητας. Η πρόσοψη ως στρατηγικό εργαλείο Η πρόσοψη δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται ως ένα επιμέρους στοιχείο του κτιρίου. Αποτελεί ένα στρατηγικό εργαλείο που επηρεάζει την ενεργειακή απόδοση, την ασφάλεια, την κατασκευαστική διαδικασία και τη συνολική αξία του έργου. Η πρόκληση για το σύγχρονο σχεδιασμό δεν είναι απλώς η ενσωμάτωση νέων τεχνολογιών, αλλά η ικανότητα σύνθεσης όλων αυτών των παραμέτρων σε ένα συνεκτικό σύστημα. Ένα σύστημα που ανταποκρίνεται ταυτόχρονα σε περιβαλλοντικές, τεχνικές και αρχιτεκτονικές απαιτήσεις. Σε αυτή τη νέα συνθήκη, η πρόσοψη παύει να είναι το «τελευταίο στρώμα» της κατασκευής. Αντίθετα, γίνεται ένα από τα πρώτα και πιο καθοριστικά στοιχεία του σχεδιασμού, ένα σημείο όπου η αρχιτεκτονική, η μηχανική και η τεχνολογία συναντώνται για να διαμορφώσουν το κτίριο του μέλλοντος. Η οπτική των ειδικών Ο Πέτρος Καρατζάς τοποθετεί την πρόσοψη στο επίκεντρο της ενεργειακής και περιβαλλοντικής συμπεριφοράς του κτιρίου, περιγράφοντάς την ως ένα δυναμικό σύστημα που διαχειρίζεται κρίσιμες ροές: ενέργεια, φως, αέρα και θερμότητα. Όπως επισημαίνει, ο σωστός σχεδιασμός της πρόσοψης μπορεί να περιορίσει σημαντικά τις θερμικές απώλειες τον χειμώνα και τα θερμικά κέρδη το καλοκαίρι, μειώνοντας την ανάγκη για μηχανική θέρμανση και ψύξη. Σε αυτό το πλαίσιο, τεχνολογίες όπως οι υαλοπίνακες υψηλής απόδοσης, τα διπλά κελύφη, τα συστήματα σκίασης και τα φωτοβολταϊκά μετατρέπουν την πρόσοψη σε έναν ενεργειακό μηχανισμό, όχι μόνο εξοικονόμησης, αλλά και παραγωγής ενέργειας. Ιδιαίτερη σημασία αποδίδει στα συστήματα σκίασης, τα οποία θεωρεί πλέον αναπόσπαστο στοιχείο του σχεδιασμού. Σε κτίρια µε υψηλό ποσοστό ανοιγμάτων, η σκίαση αποτελεί τον βασικό τρόπο ελέγχου της ηλιακής ακτινοβολίας πριν αυτή εισέλθει στο εσωτερικό. Μια σωστά μελετημένη λύση μπορεί να μειώσει σημαντικά τα ψυκτικά φορτία, ιδιαίτερα σε μεσογειακά κλίματα, ενώ παράλληλα επιτρέπει την αξιοποίηση του φυσικού φωτισμού χωρίς να θυσιάζεται η άνεση των χρηστών. Ταυτόχρονα, αναδεικνύει το διττό ρόλο της σκίασης: δεν είναι μόνο τεχνικό εργαλείο, αλλά και βασικό μέσο αρχιτεκτονικής έκφρασης. Μέσω σταθερών ή κινητικών στοιχείων, μπορεί να προσδώσει ρυθμό, βάθος και ταυτότητα στο κτίριο, σε πολλές περιπτώσεις αποτελώντας το κυρίαρχο μορφολογικό του χαρακτηριστικό. Στον τομέα της ασφάλειας, η εμπειρία του από έργα στο Ηνωμένο Βασίλειο αναδεικνύει την καθοριστική σημασία των κανονισμών, ιδιαίτερα μετά τις αλλαγές που προκάλεσε η πυρκαγιά στον πύργο Grenfell. Όπως αναφέρει, εκατοντάδες κτίρια κρίθηκαν ακατάλληλα λόγω εύφλεκτων υλικών στις προσόψεις τους, οδηγώντας σε εκτεταμένες επεμβάσεις re-cladding. Σε αυτό το περιβάλλον, η επιλογή υλικών και συστημάτων δεν γίνεται μόνο με βάση τη θερμική τους απόδοση, αλλά και με γνώμονα τη συμπεριφορά τους σε περίπτωση πυρκαγιάς. Ο σχεδιασμός των ενώσεων, η πυροδιαμερισματοποίηση και η διαχείριση των interfaces μεταξύ διαφορετικών συστημάτων αποτελούν κρίσιμα στοιχεία που καθορίζουν την ασφάλεια ενός κτιρίου. Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι το κλειδί βρίσκεται στην έγκαιρη ενσωμάτωση όλων αυτών των παραμέτρων μέσω μιας ολιστικής προσέγγισης, όπου η ενεργειακή απόδοση, η ασφάλεια και η κανονιστική συμμόρφωση τίθενται εξαρχής ως ισότιμοι στόχοι. Σε αυτό το πλαίσιο, ο ρόλος του facade engineer είναι να λειτουργεί ως «γέφυρα» που μεταφράζει συχνά αντικρουόμενες απαιτήσεις σε μια συνεκτική και κατασκευάσιμη λύση. Τέλος, δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη σημασία του κύκλου ζωής των προσόψεων. Σε έργα αναβάθμισης, είτε λόγω αστοχιών είτε λόγω φθοράς, η επιτυχία εξαρτάται από παράγοντες όπως η συμμόρφωση με τον κανονισμό, η ασφάλεια, αλλά και τα συνολικά οικονομικά του κτιρίου. Η πρόσοψη, σε αυτές τις περιπτώσεις, λειτουργεί ως κρίσιμο asset που μπορεί να διατηρήσει ή να αυξήσει την αξία του ακινήτου, ενώ παράλληλα πρέπει να διασφαλίζεται η συνέχιση της λειτουργίας του κατά τη διάρκεια των εργασιών. Ο Jaime Cavazos προσεγγίζει την πρόσοψη ως ένα ολοκληρωμένο και τεχνολογικά ενισχυμένο σύστημα, στο οποίο η ενεργειακή απόδοση, η κατασκευαστική λογική και η ψηφιακή εξέλιξη συνυπάρχουν. Όπως επισημαίνει, η όψη έχει πλέον ξεπεράσει το ρόλο του παθητικού περιβλήματος και λειτουργεί ως ενεργός συντελεστής της συνολικής ενεργειακής στρατηγικής του κτιρίου. Μέσα από τον ηλιακό έλεγχο, τη βελτιστοποίηση του φυσικού φωτισμού και την ενσωμάτωση συστημάτων όπως τα BIPV, οι σύγχρονες προσόψεις συμβάλλουν ενεργά στην επίτευξη στόχων net-zero. Ωστόσο, δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην ανάγκη ισορροπίας. Σε σύνθετα και ψηλά κτίρια, η ενεργειακή απόδοση δεν μπορεί να εξετάζεται ανεξάρτητα από την πυρασφάλεια, την ανθεκτικότητα και τη μακροχρόνια αξιοπιστία. Η πρόσοψη πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένα συντονισμένο σύστημα, όπου κάθε στοιχείο και κάθε διεπαφή συμβάλλει στη συνολική απόδοση. Στο πεδίο της αρχιτεκτονικής και του σχεδιασμού, αναδεικνύει τη σημασία των συστημάτων σκίασης, τα οποία θεωρεί πλέον αναπόσπαστο μέρος της σύνθεσης. Πέρα από τη συμβολή τους στη μείωση των ψυκτικών φορτίων, επιτρέπουν μεγαλύτερη διαφάνεια και επηρεάζουν άμεσα την αρχιτεκτονική ταυτότητα του κτιρίου. Παράλληλα, επισημαίνει ότι η ενσωμάτωση τους απαιτεί τεχνική ακρίβεια, λαμβάνοντας υπόψη παραμέτρους όπως η δομική συμπεριφορά, οι ανεμοπιέσεις και οι ανάγκες συντήρησης. Η ψηφιοποίηση αποτελεί, σύμφωνα με τον ίδιο, έναν από τους βασικούς παράγοντες που αναδιαμορφώνουν τον κλάδο. Τα εργαλεία παραμετρικού σχεδιασμού επιτρέπουν την καλύτερη διαχείριση σύνθετων γεωμετριών, ενώ η αυτοματοποίηση και η προκατασκευή οδηγούν σε υψηλότερη ακρίβεια και αποδοτικότητα στην κατασκευή. Ωστόσο, τονίζει ότι η τεχνολογία δεν είναι από μόνη της καθοριστική. Η επιτυχία εξαρτάται από τον τρόπο ενσωμάτωσης της σε ένα συνεκτικό σύστημα. Η πρόσοψη παραμένει μια πολυεπίπεδη κατασκευή,

Η πρόσοψη ως ολιστικό σύστημα απόδοσης Read More »

Society of Facade Engineering

SFE Greek Hub: Ιδρυση ενός κόμβου τεχνογνωσίας στην Ελλάδα

Greece, News /

Το περιοδικό Sun & Shadow φιλοξένησε στην έκδοση του Ιουνίου 2026 αφιέρωμα για την ίδρυση του Society of Facade Engineering (SFE) Greek Hub. Στη σύγχρονη αρχιτεκτονική, η πρόσοψη έχει πάψει να λειτουργεί ως απλό περιμετρικό στοιχείο του κτιριακού κελύφους και αντιμετωπίζεται ως ένα ολοκληρωμένο σύστημα υψηλής τεχνολογικής και περιβαλλοντικής απόδοσης, με καθοριστική επίδραση στην ενεργειακή συμπεριφορά, τη θερμική και οπτική άνεση, την ασφάλεια και την αισθητική ταυτότητα του κτιρίου. Η αυξανόμενη πολυπλοκότητα των κτιριακών περιβλημάτων έχει αναδείξει τη μηχανική προσόψεων (facade engineering) σε κρίσιμο πεδίο εξειδίκευσης, όπου η αρχιτεκτονική, η μηχανική και η τεχνολογία υλικών συναντώνται σε ένα ενιαίο πλαίσιο σχεδιασμού. Η ίδρυση του Greek Hub του Society of Facade Engineering (SFE) σηματοδοτεί την οργανωμένη είσοδο της Ελλάδας σε ένα διεθνές δίκτυο τεχνογνωσίας, το οποίο εστιάζει στη συστηματική προσέγγιση του σχεδιασμού και της απόδοσης των κτιριακών κελυφών. Η διεθνής πρακτική έχει αναγνωρίσει εδώ και χρόνια ότι η πρόσοψη αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για τη συνολική απόδοση ενός κτιρίου. Δεν λειτουργεί πλέον ως «κέλυφος»,αλλά ως ενεργό σύστημα που ρυθμίζει τη ροή ενέργειας, τον ηλιακό έλεγχο, τον φυσικό φωτισμό, τον αερισμό και την ακουστική συμπεριφορά. Η πολυπλοκότητα αυτή απαιτεί μια διεπιστημονική προσέγγιση. Η μηχανική προσόψεων έχει αναδειχθεί παγκοσμίως ως το πεδίο που οργανώνει και ενοποιεί αυτές τις παραμέτρους. Στην Ελλάδα, η σχετική εξέλιξη έχει επιταχυνθεί τα τελευταία χρόνια, ακολουθώντας την αναβάθμιση της κατασκευαστικής δραστηριότητας και την αυξανόμενη τεχνική πολυπλοκότητα των σύγχρονων έργων. Society of Facade Engineering Το Society of Facade Engineering (SFE) είναι ένας διεθνής οργανισμός που προωθεί τη γνώση και τη βέλτιστη πρακτική στον σχεδιασμό και την υλοποίηση κτιριακών κελυφών. Ιδρύθηκε ως κοινή πρωτοβουλία κορυφαίων επαγγελματικών φορέων του Ηνωμένου Βασιλείου και σήμερα λειτουργεί ως παγκόσμιο δίκτυο ανταλλαγής τεχνογνωσίας μεταξύ μηχανικών, αρχιτεκτόνων και εξειδικευμένων συμβούλων. Κεντρικός του ρόλος είναι η ενίσχυση της τεχνικής αριστείας και της συνεργασίας μεταξύ των ειδικοτήτων που εμπλέκονται στον σχεδιασμό της πρόσοψης, με στόχο την επίτευξη κτιρίων υψηλής απόδοσης και ποιοτικού περιβαλλοντικού ελέγχου. Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα εντάσσεται πλέον με τη δημιουργία του SFE Greek Hub, αποτελώντας τον έκτο περιφερειακό κόμβο του οργανισμού παγκοσμίως. Η δημιουργία του Greek Hub Το SFE Greek Hub συγκροτήθηκε από μια ομάδα Ελλήνων επαγγελματιών με σημαντική εμπειρία στη μηχανική προσόψεων, με δραστηριότητα τόσο στην Ελλάδα όσο και εκτός συνόρων. Η πρωτοβουλία αυτή αντανακλά την παρουσία ενός δυναμικού τεχνικού οικοσυστήματος, το οποίο τα τελευταία χρόνια έχει συμβάλει ουσιαστικά στην αναβάθμιση της τεχνογνωσίας στον τομέα των κτιριακών όψεων. Η ίδρυση του hub αποτελεί σημείο αναφοράς για την κοινότητα των facade engineers στη χώρα, καθώς για πρώτη φορά δημιουργείται ένα επίσημο πλαίσιο σύνδεσης με το ευρύ δίκτυο του SFE, αλλά και ένα οργανωμένο περιβάλλον ανταλλαγής γνώσης και εμπειρίας σε εθνικό επίπεδο. Στόχοι και στρατηγικός ρόλος Ο ρόλος του SFE Greek Hub δεν περιορίζεται στη δικτύωση. Διαμορφώνεται γύρω από έναν σαφή στρατηγικό πυρήνα που αφορά την εξέλιξη της ίδιας της πρακτικής της μηχανικής προσόψεων στην Ελλάδα. Κεντρική επιδίωξη είναι η ενίσχυση της τεχνικής γνώσης και η διάχυση βέλτιστων πρακτικών στον σχεδιασμό και την υλοποίηση κτιριακών κελυφών. Παράλληλα, το hub λειτουργεί ως πλατφόρμα συνεργασίας μεταξύ αρχιτεκτόνων, μηχανικών και συμβούλων, ενισχύοντας μια πιο ολιστική προσέγγιση στη μελέτη της πρόσοψης. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην αναβάθμιση προτύπων ποιότητας, ασφάλειας και απόδοσης, σε ένα περιβάλλον όπου οι απαιτήσεις για βιωσιμότητα και ενεργειακή αποδοτικότητα συνεχώς αυξάνονται. Η σημασία της συγκρότησης ενός πλαισίου Η ίδρυση του Greek Hub αντανακλά την ωρίμανση ενός τεχνικού πεδίου που βρίσκεται πλέον στον πυρήνα της σύγχρονης αρχιτεκτονικής πρακτικής. Καθώς τα κτίρια καλούνται να ανταποκριθούν σε ολοένα πιο απαιτητικές συνθήκες, η πρόσοψη αποκτά κεντρικό ρόλο ως σύστημα ελέγχου και απόδοσης. Η ανάγκη για εξειδικευμένη γνώση και συνεργατικές μεθόδους σχεδιασμού καθίσταται καθοριστική. Το SFE Greek Hub έρχεται να υποστηρίξει αυτή τη μετάβαση, προσφέροντας ένα πλαίσιο διαλόγου, εξέλιξης και σύνδεσης με τη διεθνή κοινότητα του façade engineering. Μια κοινότητα με διεθνή προσανατολισμό Το SFE Greek Hub αποτελεί μια ελληνική πρωτοβουλία με έντονα διεθνή διάσταση. Η σύνθεση των ιδρυτικών μελών του αντικατοπτρίζει αυτή ακριβώς τη συνθήκη: έναν συνδυασμό εμπειρίας από σύνθετα έργα και ενεργούς συμμετοχής σε ποικίλα επαγγελματικά περιβάλλοντα. Οι ιδρυτικοί συντελεστές είναι: Χρυσάνθη Αναστασίου (Create) Λήδα Μπαρού (WSP) Jaime Cavazos (Cavazos & Associates) Μαρία Δήμα (Eckersley O’Callaghan) Γιώργος Ηλιάδης (Ilicon) Άννα Ιωαννίδου-Κατή (Eckersley O’Callaghan) Πέτρος Καρατζάς (Skyline Façades) Στέλιος Κρητικός (F-nous) Κοσμάς Μουπαγιτσόγλου (Eckersley O’Callaghan) Μαρία Μουρζούχου (BBI – Intrakat RT JV) Τάσος Πουλοκέφαλος (Interface Façade Engineering) Βαλεντίνη Σαρακινιώτη (Thornton Tomasetti) Λευτέρης Σιαμόπουλος (FMDC) Ανδρέας Τσίχλης (Cavazos & Associates) Ιάσονας Βαρδακούλιας (Spatial Labs) Άγγελος Ζωγράφος (Elval Colour) Η ομάδα αυτή συγκεντρώνει ευρύ φάσμα εμπειρίας στον σχεδιασμό και την υλοποίηση συστημάτων προσόψεων, συμβάλλοντας ενεργά στη διαμόρφωση του πεδίου τόσο σε εθνικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Το αφιέρωμα είναι διαθέσιμο στην ηλεκτρονική σελίδα του περιοδικού Sun & Shadow. Read More

SFE Greek Hub: Ιδρυση ενός κόμβου τεχνογνωσίας στην Ελλάδα Read More »

Petros Karatzas at ZAK Cyprus

ZAK World of Facades, Cyprus 2026

Greece, News /

Our Executive Director, Petros Karatzas had the pleasure of presenting at the first ever ZAK event in Cyprus on 11/06/2026 and talk about the transparency of architectural glass and the ways that the natural and artificial light affect our psychology and biology. As Petros  mentioned  on stage, we mention it here, what our friend Ahad has accomplished is really remarkable. In his welcome speech he stated that Cyprus is the 51st country that ZAK event is organized. ZAK series have definitely contributed in putting facades as a part of the discussion globally and we are all honoured to be a part of this journey. We spent as Skyline Facades team, 3 amazing days in the island, and we were genuinely impressed by the amount of construction activity taking place. One of the best parts of the trip was -without question- to finally meet in person with many of the people we talk remotely, such as Antonis, Denada, Ioanna, and Alexia, among others. As useful and practical Zoom and Teams meeting are, nothing beats a face-to-face conversation and being on the same table over a cup of coffee. Tasos Poulokefalos did a great job as a host, and as fellow SFE Greek members (along also with Jaime) it was wonderful to meet and invite the facade engineer colleagues from Cyprus, like Geroge Sergiou and Odysseas Georgiou. Looking forward to the next one! #zakworldoffacades #cyprus #skylinefacades #sfe #facadeengineering #glass Read More

ZAK World of Facades, Cyprus 2026 Read More »

Matt Dunham

Behind the Curtain Wall: Matt Dunham

Blog, Europe /

In the facade industry we mostly talk about performance, on-time and on-budget deliveries or complex solutions. What we talk about far less, or not at all, is the personal pressure behind the projects. Today’s guest in our blog is Matt Dunham, a former Facade Projects Director who spent decades working on major projects before experiencing a chronic stress and exhaustion  in his early 50s. That turning point led him to step away from the corporate world and start a new path in a certified Advanced Oxygen Advantage instructor, and the founder of a structured online programme for individuals and businesses alike. It’s an entirely different blog post than anything we have done so far, and one that we highly recommend to read at. It’s an honest and thoughtful discussion that many professionals in engineering, design, and construction industry may relate to. In this conversation, Matt reflects on: The hidden pressures of our industry. The early warning signs of burnout. The identity crisis we experience. #facadeengineering #construction #leadership #wellbeing #burnout #engineering Skyline Facades: Can you tell us a few things about your career? Matt: I spent just over 30 years in the construction industry, the majority of that in the facade sector. It started when I was thrown in at the deep end in Dubai in 1999. I had about six months of experience at that point and very little idea of what I was doing, honestly. But I adapted. I learned enough Arabic to communicate on site, worked six days a week and somehow delivered. That first project taught me I was more capable than I’d ever given myself credit for. From there the career built. I came back to the UK in 2004, joined a leading facade company and was made a director 2 years later. Over the following 17 years I managed projects and worked with teams across the UK, China and Switzerland. The roles were complex, high value, high liability. Everything the industry is known for. I left that world at the end of 2023. I have been running Matt Dunham Wellness, my own acupuncture and breathwork clinic in Co. Galway, Ireland and I also run Seven Rivers Wellness alongside my wife Sandra. Skyline: What did success look like from the outside? Matt: From the outside, it looked exactly the way society tells you it should. Director title, company car and project experience from around the world. There were moments I was genuinely proud of. Delivering a complex project, being trusted with major contracts, having people respect the title. I’d worked hard for all of it and it felt like validation that I was worth something. But the title became the identity. I can remember walking around the local town and thinking, “I’m a director, I’m doing well, that’s who I am.” I wasn’t thinking much about who I actually was underneath that. The external markers were everything. And looking back, that’s the thing nobody warns you about: when success becomes your entire identity, you become very fragile. Because when you realise that identity isn’t actually you you’ve nowhere you fall back to, you’ve lost touch with who you actually are. Skyline: But it’s often said that success comes with a cost. What was your cost? Matt: The honest answer is that I paid it across several different areas simultaneously, and I didn’t see most of it at the time. The most obvious cost was in relationships. In my earlier years I was aggressive, I thought that was how you got respect and got things done. What it actually did was create an island for myself. When things got hard at work, as they always do eventually, the people I’d been dismissive of weren’t rushing to help. I’d earned that. At home, the cost was time and presence. At one stage I was commuting two to two and a half hours each way into London every day. I was leaving before the children woke up and then wanting to get back before they went to bed. That created a tug of war between the family man in me and the man who wanted to do a good job. I would say I felt like I was below my best on both counts. The real cost, though, was identity. I had to become someone different to function in that environment. Every morning felt like putting on a mask. And eventually, maintaining that version of yourself takes everything you’ve got, and it got very uncomfortable, I literally felt like someone else whilst I was at work. Skyline: When was the turning point in your life? Matt: There were a few moments that each contributed, but the one I come back to is 2015. I ended up flat on the floor of our house in England with severe back spasms. I couldn’t move for 48 hours. And during those two days of enforced stillness, something shifted. I had time, for the first time in years, to actually think. And the clarity that came out of that was uncomfortable. We needed to completely change our lives. What compounded it was realising that when I was genuinely struggling, most of the people I thought had my back didn’t show up. That was a very sharp lesson about how transactional a lot of relationships had become. Not entirely their fault, to be fair. We’d bought a house in Ireland the year before. Sandra is Irish, and moving there felt like the right reset. We relocated in 2016 which was great but slowly I started to see the same patterns emerging and I started to feel genuinely unfulfilled in the corporate world around 2017, and enrolled in a three-year acupuncture course in 2018. Another pivotal moment that changed everything was a breathing retreat in Costa Rica in early 2023. Sandra was going to book it for herself and I didn’t want to miss a trip like that so I read a few books and went along with no real expectations. Within the first day

Behind the Curtain Wall: Matt Dunham Read More »

Tasos Poulokefalos

Ο ρόλος του Facade Engineer στην Ελλάδα: Τάσος Πουλοκέφαλος

Blog, Greece /

Ο Τάσος Πουλοκέφαλος, Associate Facade Engineer στην Interface Facade Engineering και ιδρυτικό μέλος του Society of Facade Engineering Greek Hub, εξηγεί στην ψηφιακή έκδοση του περιοδικού Glass Forum γιατί η συνεργασία με μηχανικούς προσόψεων είναι εξαιρετικά σημαντική στις σύγχρονες κατασκευές. Συνέντευξη στην Αλεξία Καλογεροπούλου, πρωτότυπη δημοσίευση στο https://glassforum.gr/sinenteuksi-tasos-poulokefalos/ Στο 2ο Glass Forum, μιλήσατε για το ελληνικό παράρτημα του Society of Facade Engineering (SFE). Θα μπορούσατε να μας πείτε περισσότερα για αυτή την εξαιρετική πρωτοβουλία; Ποιο ήταν το βασικό κίνητρο για την ίδρυση του ελληνικού hub και πώς οραματίζεστε τον ρόλο του στη διαμόρφωση της σύγχρονης ελληνικής δόμησης; Το μακρινό 2004, στο Λονδίνο, ιδρύθηκε το Society of Façade Engineering, ένας σύλλογος για τους Facade Engineers (Μηχανικούς προσόψεων). Η πρωτοβουλία για τη δημιουργία του αντίστοιχου ελληνικού συλλόγου (Greek hub) είχε ως αφετηρία το Λονδίνο και ήρθε και έδεσε με τους εγχώριους επαγγελματίες που σχετίζονται με τον κλάδο των προσόψεων, οι οποίοι με μεγάλο ενθουσιασμό αγκάλιασαν την ιδέα. Σιγά σιγά λοιπόν, ο ελληνικός σύλλογος έχει πάρει σάρκα και οστά. Ο βασικός ρόλος του συλλόγου είναι να αποτελεί έναν κοινό τόπο συνάντησης των επαγγελματιών με κοινό ενδιαφέρον τις προσόψεις κτιρίων. Αυτός ο κοινός τόπος δεν υπήρχε στην Ελλάδα. Επιπλέον, βασικοί στόχοι είναι η ενημέρωση, η μετάδοση γνώσης και σχετικής εμπειρίας, καθώς και η επιρροή σε θέματα που αφορούν τον κλάδο, με στόχο την εξέλιξη και τη βελτίωση του, σε ευθυγράμμιση με τα σύγχρονα διεθνή πρότυπα. Πώς ορίζεται ο ρόλος του Facade Engineer στην Ελλάδα σήμερα και γιατί είναι απαραίτητος για τη διασφάλιση της ποιότητας σε έργα με εκτενή χρήση γυαλιού; Για αυτό το θέμα μπορούμε να αφιερώσουμε ατελείωτες ώρες… Δυστυχώς στην Ελλάδα, ο ρόλος του Facade Engineer δεν έχει τη θέση που του αξίζει. Η αγορά ωριμάζει σταδιακά αλλά εξακολουθεί να υστερεί. Οι βασικοί «παίκτες» της αγοράς, που είναι ο αρχιτέκτονας του έργου και ο πελάτης (developer), συχνά δεν αντιλαμβάνονται την αξία των μηχανικών με εξειδίκευση σε συγκεκριμένα αντικείμενα, καλή ώρα τώρα, οι προσόψεις. Έχοντας σπουδάσει Πολιτικός Μηχανικός στην Ελλάδα, γνωρίζω από πρώτο χέρι τη νοοτροπία της ελληνικής πραγματικότητας: «ο μηχανικός και ο αρχιτέκτονας τα λύνουν όλα». Μετά από 10+ χρόνια στην αγορά εργασίας, έχω πειστεί ότι αυτή η αντίληψη δεν είναι σωστή. Το γυαλί και η τεχνολογία που το συνοδεύει, απ΄ όσο γνωρίζω, δε διδάσκεται στα ελληνικά πανεπιστήμια. Ο τομέας αυτός εξελίσσεται τόσο γρήγορα, που είναι σχεδόν αδύνατο ένας μηχανικός που τακτοποιεί αυθαίρετα ή κάνει στατικές μελέτες σε κτίρια οπλισμένου σκυροδέματος να παραμένει συνεχώς ενημερωμένος. Αν θέλεις λοιπόν, ένα κτίριο με εκτενή χρήση γυαλιού, υψηλής ποιότητας, χωρίς οπτικές παραμορφώσεις, που να αξιοποιεί πλήρως τις σύγχρονες τεχνολογίες, είναι σημαντικό να έχεις στην ομάδα σου έναν Facade Engineer. Όταν μιλάμε για “ασφάλεια” στο αρχιτεκτονικό γυαλί, ποιες είναι οι κρίσιμες παράμετροι που συχνά διαφεύγουν από τη δημόσια συζήτηση, πέρα από την αντοχή στη θραύση; Εξίσου σημαντικές παράμετροι είναι η συμπεριφορά μετά τη θραύση, δηλαδή αν τα κομμάτια θα παραμείνουν στη θέση τους, αν θα συγκρατηθούν τα θραύσματα ή αν υπάρχει κίνδυνος πτώσης των θραυσμάτων αυτών. Μια ακόμα παράμετρος είναι η θερμική καταπόνηση και το θερμικό σοκ (thermal shock), καθώς και η αυθόρμητη θραύση του thermally toughened/tempered γυαλιού λόγω εγκλεισμάτων θειούχου νικελίου (nickel sulphide inclusions). Κρίσιμοι παράγοντες είναι επίσης η σωστή στήριξη και το σύστημα τοποθέτησης του γυαλιού, η πυρασφάλεια, όπου απαιτείται, και, προφανώς, η αντίσταση σε ανεμοπιέσεις και σεισμικές δράσεις. Πόσο επαρκές θεωρείτε το υφιστάμενο κανονιστικό πλαίσιο στην Ελλάδα, όσον αφορά τις προδιαγραφές ασφαλείας των γυάλινων όψεων; Η Ελλάδα βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στους Ευρωκώδικες και στα αντίστοιχα ευρωπαϊκά πρότυπα EN, που καλύπτουν ζητήματα όπως η αντοχή σε φορτία ανέμου και σεισμού, η δομική επάρκεια, καθώς και οι βασικές απαιτήσεις ασφαλείας για τα υαλοπετάσματα και τα δομικά υαλοστάσια. Επίσης, υπάρχουν σαφείς προδιαγραφές για τη χρήση ασφαλούς γυαλιού (laminated, tempered) σε κρίσιμες εφαρμογές. Οπότε μπορούμε να πούμε ότι το κανονιστικό πλαίσιο θεωρείται επαρκές, τουλάχιστον σε επίπεδο θεωρητικού και τεχνικού σχεδιασμού. Το ζήτημα είναι, βέβαια, κατά πόσο αυτό τηρείται. Ποια είναι τα συνηθέστερα “κενά” που εντοπίζετε στη διαδρομή από τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό μέχρι την τελική τοποθέτηση του γυαλιού στο εργοτάξιο; Θα μπορούσαν κάποιες αστοχίες να έχουν προβλεφθεί μέσα από τη συνεργασία μεταξύ Αρχιτέκτονα και Facade Engineer από τα πρώτα στάδια της μελέτης (concept design); Η σωστή μελέτη και ο ορισμός των κατάλληλων προδιαγραφών κατά τη μελέτη του έργου αποτελούν ίσως το βασικότερο στάδιο. Οπότε ναι, η συνεργασία μεταξύ του Αρχιτέκτονα και του Facade Engineer από το Concept και το Development Design stage είναι ιδιαίτερα σημαντική και συνιστάται. Εν συνεχεία, ακολουθεί η εκπόνηση των κατάλληλων προδιαγραφών για την πρόσοψη της κατασκευής. Ένα επίσης βασικό στοιχείο είναι το τι συμβαίνει μετά το στάδιο των προσφορών. Και σε αυτό το σημείο είναι κρίσιμη η επικοινωνία με τον εργολάβο και τον εκάστοτε κατασκευαστή, καθώς και ο ποιοτικός έλεγχος στα εργοστάσια παραγωγής. Η επίβλεψη στο εργοτάξιο είναι αναγκαία, ειδικά σε έργα υψηλών προδιαγραφών, ώστε να διασφαλίζεται ότι τηρούνται τα συμφωνηθέντα. Το τελευταίο αυτό κομμάτι είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς, όπως όλοι γνωρίζουμε, το γεγονός ότι κάτι έχει υπογραφεί ή συμφωνηθεί, δε σημαίνει απαραίτητα ότι τηρείται στην πράξη. Με δεδομένη την κλιματική κρίση, πώς επαναπροσδιορίζεται η ασφάλεια του γυάλινου κελύφους απέναντι σε ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως οι πολύ ισχυροί άνεμοι ή οι καύσωνες; Χρειάζεται ορθός σχεδιασμός και μελέτη από εξειδικευμένους επαγγελματίες του χώρου που ασχολούνται με το αντικείμενο και είναι ενημερωμένοι γύρω από αυτό. Στην πράξη έχουμε δει ιδιαίτερα τολμηρές εφαρμογές του «γυαλιού» απέναντι σε ακραίες κλιματολογικές συνθήκες. Η θερμική κατεργασία του γυαλιού του προσδίδει σημαντικά βελτιωμένες μηχανικές ιδιότητες, όπως αυξημένη αντοχή και ανθεκτικότητα. Οι πολυστρωματικοί υαλοπίνακες, σε συνδυασμό με κατάλληλα ενδιάμεσα φύλλα (interlayers), βελτιώνουν ουσιαστικά τη δομική συμπεριφορά ακόμη και υαλοπινάκων μεγάλων διαστάσεων. Έχοντας παραδείγματα όπου το γυαλί χρησιμοποιείται ακόμα και ως κύριο φέρον δομικό στοιχείο κατασκευών, μπορούμε να αναλογιστούμε ότι τα όρια της σύγχρονης αρχιτεκτονικής ως προς τους κατασκευαστικούς περιορισμούς έχουν διευρυνθεί σημαντικά. Με αφορμή τα μεγάλα έργα που βρίσκονται σε εξέλιξη στην Ελλάδα, όπως αυτά στο Ελληνικό, ποιες είναι οι προκλήσεις ασφαλείας που δημιουργεί η στροφή προς τα ψηλά κτίρια με γυάλινο κέλυφος; Εντάξει δεν εφευρίσκουμε ξανά την πενικιλίνη… θέλω να πω, αστειευόμενος φυσικά, ότι άλλες χώρες χτίζουν ψηλά κτίρια πολλά χρόνια νωρίτερα. Η τεχνογνωσία και η εμπειρία υπάρχει στον πλανήτη και στην Ευρώπη συγκεκριμένα. Η σωστή μελέτη

Ο ρόλος του Facade Engineer στην Ελλάδα: Τάσος Πουλοκέφαλος Read More »